Günaydın kahrolası.
İstersen babanı çağır fakat bir adım daha ileri gitmeyeceğim. Geri de gitmeyeceğim. Canım burada, tam şu anda bastığım yerde kalmak istiyor. Dahası, bunu ben istemesem de yapmak durumundayım çünkü bu hep böyleydi.
Dün bu odadayken kendini benim yerimde buldun, sen istemeden. Oturmak üzereydin. Perdeleri çekip üstüme çıkmayı mı istiyordun yoksa. Kulaklarımı, huzurumu ve kanımı mı? Ne istiyordun, ne bekliyordun? Sen susana kadar şarkı mı söylemeliydim o an? Ama attığın tekme beni yere serdi, detone oldum.
Ne istemediğini biliyordum. Acı. Ne istediğini biliyorum. Acı.
Hafızamı zorla. Belki adını hatırlarım. Bitti demeyi de hatırlat.
